Archive for the ‘Γεωκεντρικά’ Category

Απλή συνταγή:

Μπείτε σε ένα λεωφορείο μια μέρα που απεργεί το μετρό (όπως σήμερα το πρωί καλή ώρα), καθίστε όρθιος (αν δεν είστε γυναίκα άνω των 70 είναι σχεδόν δεδομένο), βάλτε μια καλή thrash-ιά στο mp3 player (το Death Magnetic δούλεψε καταπληκτικά για μένα, αν έχετε κάτι σε Exodus είστε άρχοντες) και παρακολουθήστε το θέαμα στην πόρτα σε κάθε στάση.

Προσωπικά εκστασιάστηκα, νόμιζα ότι έβλεπα παππουδογιαγιάδες να κάνουν crowdsurfing υπό τους ήχους των Metallica. Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε.

\m/

Advertisements

Ομολογώ αγαπητοί αναγνώστες πως, όταν έγραφα πριν λίγες μέρες την καταχώρηση με τίτλο «Zaxopoulos spam mail», περίμενα μια λογική αύξηση της επισκεψιμότητας στη σελίδα μου, ελπίζοντας ότι το άρμα της δημοσιότητας που σέρνει η γνωστή πια υπόθεση θα τράβαγε κι εμένα μερικά μέτρα παρακάτω.

Ως υπερήφανος δημιουργός, φρόντισα λοιπόν, εκτός από την ανάρτηση του τελευταίου μου πονήματος στην υποφαινόμενη σελίδα, να προωθήσω το κειμενάκι, μαζί με σύνδεσμο στη σελίδα βεβαίως βεβαίως (πάγια τακτική όταν προωθούμε μαζικά κείμενα παρμένα από ιστολόγια), σε διάφορους γνωστούς και φίλους.

Αυτό όμως που δεν υπολόγισα, (κλασική παράμετρος σχεδιασμού που «ξεφεύγει» από τους Φρανκεϊνστανικού τύπου δημιουργούς) ήταν ο υπερβάλλων ζήλος που επέδειξαν όλοι όσοι έλαβαν το email μου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: η συμβία μου, η οποία απασχολείται στο τραπεζικό σύστημα. Προώθησε το email σε μερικούς συναδέλφους και μετά από λίγο καιρό άρχισε η επιστροφή του στα πάτρια εδάφη – πολλές φορές έχοντας περάσει και μέσα από άλλες τράπεζες.

Μια πρόχειρη αναζήτηση στον γκούγκλη έδειξε ότι το κείμενο έχει αναδημοσιευτεί σε άλλα ιστολόγια – ενίοτε χωρίς την παραπομπή στο ιστολόγιο του «Γρηγόρη» και πάντοτε χωρίς παραπομπή στη μητέρα πατρίδα.

Πιστός στην τακτική αυτής της σελίδας – η οποία δεν είναι άλλη από την άντληση χρήσιμων συμπερασμάτων και εμπειρικών κανόνων προς χρήση των αναγνωστών, προχωρούμε στην εξαγωγή των κάτωθι βασικών σημείων:

α) Αν θέλεις να διαδοθούν οι ιδέες σο, χρησιμοποίησε τις τράπεζες…

β) …αρκεί να μην έχεις την απαίτηση να λένε σωστά το όνομά σου…

γ) …φυσικά αυτό δεν ισχύει όταν τους χρωστάς λεφτά.

δ) Δεν έχουν χαθεί τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο, πάντα κάποιος βρίσκεται για να επεξεργαστεί τα spam mails και να σβήσει τα κομμάτια που δεν του αρέσουν!

ε) Η χιλιόχρονη βασιλεία μου πλησιάζει.

Αυτή εδώ είναι μια νέα αρχή.

Μπορεί να μη φαίνεται εντυπωσιακή, αλλά αυτή διαθέτει το κατάστημα τώρα. Ευελπιστώ ότι θα υπάρξει μια καλύτερη συνέχεια και (στο μακρινό μέλλον;) ένα φαντασμαγορικό φινάλε – οφείλω όμως να σας προειδοποιήσω, έστω κι αν διώξω κόσμο, ότι, όταν έγραφα έκθεση στο σχολείο, ήμουν πολύ καλύτερος στους προλόγους παρά στους επιλόγους.

«Γιατί τώρα;» είναι το ερώτημα που θα έπρεπε να ρωτήσετε. Όπως καταλαβαίνετε, για να με προτρέπετε τόσο αβίαστα, να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα, θα πρέπει να έχω ήδη μια καλή απάντηση, έτσι δεν είναι;

Λοιπόν, αφορμή για τη δημιουργία αυτού του blog ήταν οι πρόσφατες εθνικές εκλογές. Μάλιστα, ποιος είπε ότι οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτε; Που λέτε παιδιά μου, περιστάσεις όπως οι εθνικές εκλογές ή η πρωτοχρονιά έχουν μια περίεργη επίδραση πάνω μου! Όχι, δε βγάζω το κομματόσκυλο/αγιοβασιλειόσκυλο από μέσα μου. Είναι επειδή, αν και ξέρω ότι τίποτε συγκλονιστικό δεν αλλάζει, ένα κομμάτι μου φαίνεται πως πείθεται κάθε φορά ότι κάτι απτό θα έπρεπε να αλλάξει. Μέχρι λοιπόν το αργόστροφο αυτό τμήμα της προσωπικότητας μου να συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα, βρίσκομαι σε μια περίεργη φάση.

Να λοιπόν όμως που κάτι άλλαξε αυτή τη φορά. Ξεκινάω ένα blog! (ενθουσιασμός, παλαμάκια, σφυρίγματα, στριφογύρισμα αυτού του περίεργου θορυβοποιού πράγματος που κρατούν στα γήπεδα).

Θα ρωτήσετε πάλι μερικοί (όχι οι ίδιοι με την προηγούμενη φορά! Μην δώσουμε την εντύπωση ότι είναι μιλημένα πράματα, ακόμα δεν αρχίσαμε): «Καλά ρε μπάρμπα, έχουν περάσει δυο εβδομάδες από τις εκλογές, τώρα σου πέρασε εσένα η φάση/τώρα σου ήρθε να αρχίσεις;» Όπως οι πιο κυνικοί από το πολυπληθές κοινό μου θα έχουν ήδη μαντέψει, έχω μια εξίσου καλή απάντηση για αυτή την καθυστέρηση – μια σειρά ευτυχών και ατυχώς συμπτώσεων και γεγονότων απέτρεψε την πρόωρη* άφιξη αυτής της μεγαλειώδους στιγμής.

Περισσότερα στα επόμενα όμως ε; Είπαμε, να έχουμε και μια καλή συνέχεια!

* Πρόωρη γιατί η ώρα της είναι αυτή που της έλαχε να είναι. Αν βέβαια οι συγκυρίες τα έφερναν έτσι ώστε να είναι πρόωρη, τότε θα έπαυε να είναι πρόωρη.