Όταν αγοράζεις εξοπλισμούς πολλών μυρίων από τους Αμερικάνους, κλείνεις τη συμφωνία με ένα σφίξιμο των χεριών, γνωρίζοντας ότι οι άτεγκτοι νόμοι της αγοράς δε οδηγήσουν τη σχέση σε κάποιο επίπεδο παραπάνω από την απλή εμπορική συμφωνία.

Όταν αντίθετα δίνεις αντίστοιχα ποσά στους Γάλλους, λαμβάνεις το διπλωματικό αντίστοιχο ενός ρομαντικού δείπνου με κεριά σε κυριλάτο εστιατόριο των Παρισίων.

Τι σου κάνει όμως η γαλλική ευγένεια… ή αλλιώς πελατοκεντρική εξωτερική και εξοπλιστική πολιτική.

Παρόλα αυτά, πάγια θέση της στήλης μας, η οποία έχει πάντα ως γνώμονα το μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον, αποτελεί η προμήθεια εξοπλισμού από τη Ρωσία. Οι πιο υποψιασμένοι αναγνώστες θα γνωρίζουν βέβαια ότι ο πρώην πια πρόεδρος Πούτιν έχει εκφράσει έντονες επιφυλάξεις και ανησυχίες σχετικά με Αυτό που Κοιμάται στο βυθό του Ειρηνικού. Φυσικά, δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις σχετικά με το ποιος θα επικρατήσει σε μια μελλοντική, αποκαλυπτική σύγκρουση – η ρωσική αρκούδα ή το πρωτοπλασματικό χταπόδι. Ωστόσο, πάντα θέλαμε να δούμε γιγάντια ρομπότ εναντίον του Κθούλου.

Φυσικά, δε χρειάζεται καν να εξετάσουμε την κατάληξη της σύγκρουσης ανάμεσα στις γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις και στους υπηρέτες των Μεγάλων Παλαιών…

Ξέρω ξέρω αγαπητοί αναγνώστες….πλοκάμια σας τάζω και πλοκάμια δε βλέπετε. Τι να κάνουμε, η εργασία, τα μαθήματα και οι γυναίκες δε χαρίζονται ούτε στους πιστούς των Μεγάλων Παλαιών. Για να σας παρηγορήσω, ορίστε ένα σχετικό τραγουδάκι, στο οποίο καταδεικνύεται ο πραγματικός άρχοντας όλων των μυστικών οργανώσεων του κόσμου. Αμ πως.
Χωρίς άλλες καθυστηρήσεις, σας παρουσιάζω τα Κολασόπτερα (The Hellacopters) στο νέο τους single «Υπό το σημάδι του Χταποδιού». Το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι;

Υ.Γ.: Για το trivia της υπόθεσης, το τραγούδι είναι διασκευή από κάποιους The Robots.

Ο Γερμανός Κούγιας

Υ.Γ.: Τράβηξα αυτή τη φωτογραφία στο Saltzburg (εντάξει το ξέρω ότι είναι στην Αυστρία, σκοτώστε με) το Σάββατο 12/03/2008. Σήμερα την έστειλα με email σε μερικούς γνωστούς (προσθέτοντας το «Και δίπλα η Βατίδου!» στο κείμενο). Υπό Κ.Σ., δε θα την ανέβαζα στο ιστολόγιο, αλλά είμαι περίεργος να δω που και πόσες φορές θα αναδημοσιευτεί – είμαι σίγουρος ότι θα βρεθεί σε πλήθος βλογίων πολλαπλάσιας αναγνωσιμότητας!

Τέλος, απολογούμαι ξανά για την απουσία πλοκαμιών και υπόσχομαι να επανέλθω προσεχώς με ένα μίνι αφιέρωμα στη Μυθολογία Κθούλου και σε γνωστό Έλληνα νομπελίστα ποιητή.

Χαιρετίζω τους φίλους αναγνώστες και απολογούμαι προκαταβολικά για την απουσία οποιουδήποτε πλοκαμικού υπαινιγμού σε αυτή την καταχώρηση.

Σήμερα, υπέπεσε στην αντίληψη μου ένα περιστατικό που φαίνεται ότι έχει προκαλέσει σχετικό σάλο στις ΗΠΑ – και το οποίο μπορεί να συσχετιστεί άμεσα και αρνητικότατα με τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών στο θέμα των Σκοπίων.

Συγκεκριμένα, η γνωστή εταιρεία Absolut Vodka απέσυρε μια διαφημιστική καμπάνια της στο Μεξικό, μετά από αντιδράσεις αμερικανών καταναλωτών, επειδή παρουσίαζε ένα χάρτη στον οποίο το Μεξικό κατείχε ένα σημαντικό τμήμα των δυτικών αμερικανικών πολιτειών.


Συγκρίνατε τώρα τα παραπάνω με τις δηλώσεις της κας Κοντολίζα Ράις «Θα είναι κρίμα εάν κάτι το οποίο ανήκει στην αρχαιότητα θα αποτελέσει εμπόδιο σε αυτό που θεωρώ ότι αποτελεί πολύ σημαντικό βήμα για τη Μακεδονία».

Θα είχε επίσης ενδιαφέρον να μάθουμε αν υπήρχαν αντιδράσεις ή σχόλια από κυβερνητικούς φορείς των ΗΠΑ. Για περισσότερα, δείτε εδώ:

Los Angeles Times

Και για όσους ενδιαφέρονται για τον «μεξικανικό ιμπεριαλισμό»:

Reconquista

Υ.Γ.: Φυσικά, αντιλαμβάνομαι ότι δεν κομίζω γλαύκα στην Αθήνα όταν παρουσιάζω ένα ενδεικτικό παράδειγμα των δυο μέτρων και σταθμών των ΗΠΑ. Ας γράψουμε όμως και κάτι στο αποτρόπαιο αυτό ιστολόγιο!

Τόνοι μελανιού από δυστυχή πλοκαμοφόρα (έχει ο καιρός γυρίσματα, αυτό σας λέω μόνο…) έχουν χυθεί τις τελευταίες εβδομάδες με αφορμή το φλέγον ζήτημα της ονομασίας ενός γειτονικού κρατιδίου και ο συντάκτης αυτής της στήλης παρακολουθεί μια τεράστια γκάμα υποψηφίων ονομάτων και πακέτων προτάσεων να πέφτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Μια απίθανη παρέλαση που περιλαμβάνει διπλές ονομασίες (μια για γενική χρήση και μια για χρήση κατά τα δίσεκτα έτη – σατανικό σχέδιο που φιλοδοξεί να δημιουργήσει προηγούμενο εκμεταλλευόμενο την συγκυρία του 2008), γεωγραφικούς προσδιορισμούς («εντός εκτός εναλλάξ Μακεδονία» – η δική μας είναι η «εντός και επί τ’αυτά») ή συνδυασμούς των προηγούμενων (πχ «Άνω Μακεδονία» για τους κατοίκους του Βορείου Ημισφαιρίου και «Κάτω Μακεδονία» για τους κατοίκους του Νοτίου).

Αν και ενδιαφέρουσες από τοπογραφικής απόψεως, όλες οι προηγούμενες προσεγγίσεις σκοντάφτουν στο ότι δύσκολα θα αποτρέψουν την μετατροπή της «Κατά Riemann μη παράλληλης Μακεδονίας» σε Μακεδονία σκέτο στη διεθνή κοινή γνώμη και στο διεθνές συλλογικό ασυνείδητο. Αυτό δυστυχώς είναι το τίμημα μιας κοντόφθαλμης εξωτερικής πολιτικής…

Κι όμως αγαπητοί αναγνώστες, η στήλη μας έχει λύση και γι’ αυτό το πρόβλημα. Αναζητήσαμε τη σκοτεινή γνώση στη σελίδα 123 απαγορευμένων τόμων, κολυμπήσαμε κόντρα στο ρεύμα του χρόνου μέσα από περίεργες γωνίες, θυσιάσαμε πλήθος Toblerone στους αρχαίος θεούς..αλλά όχι εις μάτην… Ένα όνομα αναδύθηκε τελικά στις μακρινές παρυφές του μυαλού μας, ένα όνομα ο αποτρεπτικός χαρακτήρας του οποίου θα εξασφαλίσει ότι κανείς, μα κανείς, δε θα τολμήσει να σφετεριστεί ξανά το όνομα της ελληνικότατης Μακεδονίας. Κυρίες και κύριοι, χωρίς άλλη καθυστέρηση, σας παρουσιάζουμε την πρόταση μας για την ονομασία των Σκοπίων:

The Unspeakable Republic of Macedonia (Η Ακατανόμαστη Δημοκρατία της Μακεδονίας)

Γιατί, ποιος θα τολμήσει να χρησιμοποιήσει ένα όνομα που τόσο ευθέως παραπέμπει στον Χαστούρ τον Ακατονόμαστο αυτοπροσώπως;

Τολμώ δε να προχωρήσω την πρόταση μου κι ένα βήμα παραπέρα – ο καλλιτέχνης πάντα επιθυμεί να βάλει τις τελευταίες πινελιές τελειότητας στο έργο του! Ας προταθεί και η παράλληλη μετατροπή της σημαίας της Ακατανόμαστης Δημοκρατίας (παρατηρήστε το πόσο καλά δουλεύει!) από το κίτρινο αστέρι σε κόκκινο φόντο στο Κίτρινο Σημάδι σε κόκκινο φόντο. Κατά αυτόν τον τρόπο, δε θα χρειαστεί να πετάξουν καν τα χρώματα βαφής που έχουν ήδη αγοράσει.

Υ.Γ.: Ο συντάκτης οφείλει να ομολογήσει πως αρχική του ιδέα ήταν το «Οροπέδιο του Βαρντάσκ» και η μετονομασία των Σκοπιανών σε αποτρόπαιους Σκόπια Σκόπια (ντι σκο). Δυστυχώς, η πρόταση αυτή δεν τελεσφόρησε, δεδομένης της απροθυμίας των γειτόνων να δεχτούν ένα όνομα που δε θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγά του. Ας πρόσεχαν…

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μια έντονη φημολογία στον αέρα για επικείμενο δυνατό χτύπημα του Εγκέλαδου. Πανικόβλητος ο κόσμος προσπαθεί να ενημερωθεί από τα έγκριτα ΜΜΕ και να μαζέψει αντίσκηνα, γάλατα, ξηρά τροφή και τσόντες σε hard copies προκειμένου να συγκεντρώσει τα απαραίτητα εφόδια για τη «ζωή μετά».

Όλα αυτά είναι ένα φρικτό ψέμα και μια καλοστημένη προπαγάνδα που αποπροσανατολίζει τον κόσμο από το πραγματικό πρόβλημα.

Με τη βοήθεια των επιχορηγήσεων που λάβαμε από το Υπ.Πο. αναπτύξαμε εξελιγμένα μοντέλα πρόβλεψης βασισμένα στην αρχαία (αλλά όχι ξεχασμένη) τεχνική της Μανδαλοσκοπίας. Μετά από συνεχή πειράματα, κατά τα οποία τραβάγαμε συνέχεια πράσινα μανταλάκια, καταλήξαμε στο μοναδικό λογικό συμπέρασμα: ο Μεγάλος Κθούλου ξύπνησε και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει (η πρόταση μέλος της ερευνητικής μας ομάδας πώς το πράσινο χρώμα σηματοδοτεί ανάκαμψη του ΠΑΣΟΚ κρίθηκε ομόφωνα ως βλακώδης. Μην ανησυχείτε όμως, τον απολύσαμε).

Γιατί, τι άλλο θα μπορούσαν να είναι τα μικροχτυπήματα του Εγκέλαδου παρά κουνήματα του Μεγάλου Κθούλου στον Υγρό του Τάφο; Πού οφείλεται ο απρόσμενος χιονιάς αν όχι στην επιρροή του Ίθακουα; Και τέλος, ποιος δεν μπορεί να δει την επιρροή της σκοτεινής λατρείας του Χαστούρ του Ακατονόμαστου στις αλλεπάλληλες απόπειρες αυτοκτονίας που σχετίζονται με την υπόθεση Ζαχόπουλου;

Όπως καταλαβαίνετε, η ώρα της «σπέκουλας» (ας μας συγχωρεθεί το λαϊκόν της έκφρασης) έχει παρέλθει. Απαιτούμε αναδημοσίευση αυτού του κειμένου στο press-gr καθώς και σε όλα τα ιστολόγια που μέχρι τώρα πανικοβάλλουν τον κόσμο για λάθος λόγο. Παρατήστε τις σκηνές. Προμηθευτείτε πεντάκτινα αστέρια καλύτερα.

Ομολογώ αγαπητοί αναγνώστες πως, όταν έγραφα πριν λίγες μέρες την καταχώρηση με τίτλο «Zaxopoulos spam mail», περίμενα μια λογική αύξηση της επισκεψιμότητας στη σελίδα μου, ελπίζοντας ότι το άρμα της δημοσιότητας που σέρνει η γνωστή πια υπόθεση θα τράβαγε κι εμένα μερικά μέτρα παρακάτω.

Ως υπερήφανος δημιουργός, φρόντισα λοιπόν, εκτός από την ανάρτηση του τελευταίου μου πονήματος στην υποφαινόμενη σελίδα, να προωθήσω το κειμενάκι, μαζί με σύνδεσμο στη σελίδα βεβαίως βεβαίως (πάγια τακτική όταν προωθούμε μαζικά κείμενα παρμένα από ιστολόγια), σε διάφορους γνωστούς και φίλους.

Αυτό όμως που δεν υπολόγισα, (κλασική παράμετρος σχεδιασμού που «ξεφεύγει» από τους Φρανκεϊνστανικού τύπου δημιουργούς) ήταν ο υπερβάλλων ζήλος που επέδειξαν όλοι όσοι έλαβαν το email μου.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: η συμβία μου, η οποία απασχολείται στο τραπεζικό σύστημα. Προώθησε το email σε μερικούς συναδέλφους και μετά από λίγο καιρό άρχισε η επιστροφή του στα πάτρια εδάφη – πολλές φορές έχοντας περάσει και μέσα από άλλες τράπεζες.

Μια πρόχειρη αναζήτηση στον γκούγκλη έδειξε ότι το κείμενο έχει αναδημοσιευτεί σε άλλα ιστολόγια – ενίοτε χωρίς την παραπομπή στο ιστολόγιο του «Γρηγόρη» και πάντοτε χωρίς παραπομπή στη μητέρα πατρίδα.

Πιστός στην τακτική αυτής της σελίδας – η οποία δεν είναι άλλη από την άντληση χρήσιμων συμπερασμάτων και εμπειρικών κανόνων προς χρήση των αναγνωστών, προχωρούμε στην εξαγωγή των κάτωθι βασικών σημείων:

α) Αν θέλεις να διαδοθούν οι ιδέες σο, χρησιμοποίησε τις τράπεζες…

β) …αρκεί να μην έχεις την απαίτηση να λένε σωστά το όνομά σου…

γ) …φυσικά αυτό δεν ισχύει όταν τους χρωστάς λεφτά.

δ) Δεν έχουν χαθεί τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο, πάντα κάποιος βρίσκεται για να επεξεργαστεί τα spam mails και να σβήσει τα κομμάτια που δεν του αρέσουν!

ε) Η χιλιόχρονη βασιλεία μου πλησιάζει.